Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Φθιώτιδος στην Παναγία της Τήνου




Στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, Ιερά Νήσο Τήνο, μετέβη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος προκειμένου να συμμετάσχει στις λατρευτικές εκδηλώσεις της  Ιεράς Πανηγύρεως του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου κατόπιν προσκλήσεως της Διοικούσης  Επιτροπής και του οικείου Ποιμενάρχου Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Σύρου, Τήνου κ. Δωροθέου Β'.
       Αφ' εσπέρας 14 Αυγούστου τελέσθηκε Τρισαρχιερατικός Εσπερινός στον Πανίερο Ναό Ευαγγελιστρίας προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεοκλήτου και με τη συμμετοχή των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Φθιώτιδος κ. Νικολάου και Σύρου και Τήνου κ. Δωροθέου Β'.
    Ο Σεβασμιώτατος  κ. Δωρόθεος στην προσλαλιά του εκ μέρους της Διοικούσης Επιτροπής του Ιερού Ιδρύματος καλωσόρισε και ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς για την παρουσία τους, αναφέρθηκε στους πνευματικούς δεσμούς που τον συνδέουν και με τους δύο και παρεκάλεσε τον Σεβεβασμιώτατο  Ιερισσού κ. Θεόκλητο να κηρύξει τον Θείο Λόγο, ο οποίος θεολογικώτατα αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Παναγίας ως Μητέρας του Κυρίου.    
       Την κυριώνυμο ημέρα της Εορτής 15 Αυγούστου στον πανηγυρικό όρθρο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, ο οποίος στη συνέχεια προηξήρχε και της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας με την συμμετοχή των ως άνω Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Τελικό κείμενο: Η αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο




Ἡ συμβολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς ἐπικράτησιν τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης,τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀδελφοσύνης καί τῆς ἀγάπης μεταξύ τῶν λαῶν, καί ἄρσιν τῶν φυλετικῶν καί λοιπῶν διακρίσεων.
«Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υἱόν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόλυται, ἀλλ’ ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. γ’, 16). Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ζῇ «ἐν τῷ κόσμῳ», ἀλλά δέν εἶναι «ἐκ τοῦ κόσμου» (Ἰωάν. ιζ’, 11 καί 14-15). Ὁ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου (Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ὁμιλία πρό τῆς ἐξορίας, β’, PG 52, 429) εἶναι ἡ ζῶσα «παρουσία», τό σημεῖον καί ἡ εἰκών τῆς Βασιλείας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἱστορίᾳ, εὐαγγελιζομένη «καινὴν κτίσιν» (Β’ Κορ. ε’, 17), «καινούς οὐρανούς καὶ γῆν καινήν... ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ» (Β’ Πέτρ. γ’, 13). Ἕνα κόσμον, εἰς τόν ὁποῖον ὁ Θεός «ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν (τῶν ἀνθρώπων), καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος οὔτε κραυγή οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι» (Ἀποκ. κα’, 4-5).
Τήν προσδοκίαν αὐτήν βιώνει ἤδη καί προγεύεται ἡ Ἐκκλησία, κατ’ ἐξοχήν ὁσάκις τελεῖ τήν θείαν Εὐχαριστίαν, συνάγουσα «ἐπὶ τὸ αὐτό» (Α’ Κορ. ια’ 11, 20) τά διεσκορπισμένα τέκνα τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν. ια’, 52) εἰς ἕν σῶμα ἄνευ διακρίσεως φυλῆς, φύλου, ἡλικίας, κοινωνικῆς ἤ ἄλλης καταστάσεως, ὅπου «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος, οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ» (Γαλ. γ’, 28, πρβλ. Κολ. γ’, 11), εἰς ἕνα κόσμον καταλλαγῆς, εἰρήνης καί ἀγάπης.

Τελικό κείμενο: ''Η Ορθόδοξος Διασπορά''




Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἠσχολήθη περί τό θέμα τῆς κανονικῆς ὀργανώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς. Οὕτω, συνεζήτησε τά ὑπό τῆς Δ’ Προσυνοδικῆς Πανορθόδοξου Διασκέψεως (Σαμπεζύ, 2009) καί ὑπό τῆς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν (21-28 Ἰαν. 2016) παραπεμφθέντα αὐτῇ σχετικά κείμενα περί τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς καί περί τοῦ Κανονισμοῦ Λειτουργίας τῶν Ἐπισκοπικῶν Συνελεύσεων ἐν αὐτῇ, ἐγκρίνασα αὐτά μετά τινων μικρῶν τροπολογιῶν, ἔχουν δέ ὡς ἀκολούθως:
1. α. Διεπιστώθη ὅτι ἀποτελεῖ κοινήν βούλησιν πασῶν τῶν ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅπως ἐπιλυθῇ τό ζήτημα τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς τό ταχύτερον δυνατόν καί ὅπως ὀργανωθῇ αὕτη κατά τρόπον σύμφωνον πρός τήν ὀρθόδοξον ἐκκλησιολογίαν καί τήν κανονικήν παράδοσιν καί πρᾶξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
β. Διεπιστώθη ὡσαύτως ὅτι κατά τήν παροῦσαν φάσιν δέν εἶναι ἐφικτή δι’ ἱστορικούς καί ποιμαντικούς λόγους ἡ ἄμεσος μετάβασις εἰς τήν αὐστηρῶς κανονικήν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας ὡς πρός τό ζήτημα τοῦτο, τοὐτέστιν εἰς τήν ὕπαρξιν ἑνός μόνου Ἐπισκόπου εἰς τόν αὐτόν τόπον. Ὅθεν, ἀποφασίζεται ὅπως διατηρηθοῦν αἱ θεσμοθετηθεῖσαι ὑπό τῆς Δ’ Προσυνοδικῆς Πανορθόδοξου Διασκέψεως αἱ Ἐπισκοπικαί Συνελεύσεις, ἄχρις οὗ ἐπιστῇ ὁ καιρός, κατόπιν ὡριμάνσεως τῶν συνθηκῶν, πρός ἐφαρμογήν τῆς κανονικῆς ἀκριβείας.
2. α. Αἱ Ἐπισκοπικαί Συνελεύσεις τῶν κατωτέρω μνημονευομένων περιοχῶν συγκρτοῦνται ὑπό πάντων τῶν ἐν τῇ περιοχῇ ἐκείνῃ ὡς κανονικῶν ἀναγνωριζομένων ἐπισκόπων, οἵτινες θά ἐξακολουθοῦν νά ὑπάγωνται εἰς τάς κανονικάς δικαιοδοσίας, εἰς ἅς ὑπάγονται σήμερον.
β. Αἱ Συνελεύσεις αὗται θά συνίστανται ἐκ πάντων τῶν ἐν ἑκάστῃ περιοχῇ ἐπισκόπων, οἵτινες εὑρίσκονται ἐν κανονικῇ κοινωνίᾳ μετά πασῶν τῶν ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί θά προεδρεύωνται ὑπό τοῦ πρώτου ἐκ τῶν εἰς τήν Ἐκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως ὑπαγομένων ἀρχιερέων, ἐλλείψει δέ τούτου συμφώνως πρός τήν τάξιν τῶν Διπτύχων. Αὗται θά ἔχουν ἐκτελεστικήν Ἐπιτροπήν, ἀποτελουμένην ἐκ τῶν πρώτων ἱεραρχῶν τῶν διαφόρων δικαιοδοσιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τήν περιοχήν.

γ. Ἔργον καί εὐθύνη τῶν ἐπισκοπικῶν τούτων Συνελεύσεων θά εἶναι ἡ μέριμνα διά τήν φανέρωσιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν ἀνάπτυξιν κοινῆς δράσεως ὅλων τῶν ὀρθοδόξων ἑκάστης περιοχῆς πρός θεραπείαν τῶν ποιμαντικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐκεῖ διαβιούντων ὀρθοδόξων, κοινήν ἐκπροσώπησιν πάντων τῶν ὀρθοδόξων ἔναντι τῶν ἑτεροδόξων καί τῆς ὅλης κοινωνίας τῆς περιοχῆς, καλλιέργειαν τῶν θεολογικῶν γραμμάτων καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς παιδείας κ.λπ. Αἱ ἐπί τῶν θεμάτων τούτων ἀποφάσεις θά λαμβάνωνται καθ’ ὁμοφωνίαν τῶν Ἐκκλησιῶν αἱ ὁποῖαι ἐκπροσωποῦνται εἰς τήν συγκεκριμένην Συνέλευσιν.

Τελικό κείμενο: ''Το Αυτόνομον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού''




Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἠσχολήθη περί τό θέμα «Τό Αὐτόνομον καί ὁ τρόπος ἀνακηρύξεως αὐτοῦ». Οὕτω, συνεζήτησε τά ὑπό τῆς E’ Προσυνοδικῆς Πανορθόδοξου Διασκέψεως (Σαμπεζύ, 10-17 Ὀκτώβριος 2015) παραπεμφθέντα αὐτῇ σχετικά κείμενα, ἐγκρίνασα αὐτά μετά τινων μικρῶν τροπολογιῶν, ὡς ἀκολούθως.
Τά ἀπασχολήσαντα τήν Σύνοδον θέματα τοῦ κειμένου ἀνεφέρονται: α) εἰς τήν ἔννοιαν, τό περιεχόμενον καί τά ποικίλα σχήματα τοῦ θεσμοῦ τοῦ Αὐτονόμου, β) εἰς τάς προϋποθέσεις τοπικῆς τινος Ἐκκλησίας διά νά ζητήσῃ τήν Αὐτονομίαν αὐτῆς ἐκ τῆς εἰς ἥν ὑπάγεται Aὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας, γ) εἰς τήν ἀποκλειστικήν ἁρμοδιότητα τῆς Aὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας νά κινήσῃ καί νά ὁλοκληρώσῃ τήν διαδικασίαν ἀποδόσεως τῆς Αὐτονομίας εἰς τμῆμα τῆς κανονικῆς δικαιοδοσίας αὐτῆς, Αὐτονόμων Ἐκκλησιῶν μή ἱδρυομένων εἰς τόν γεωγραφικόν χῶρον τῆς Ὀρθοδόξου Διασπορᾶς, καί δ) εἰς τάς συνεπείας τῆς ἐκκλησιαστικῆς αὐτῆς πράξεως διά τάς σχέσεις τῆς ἀνακηρυχθείσης Αὐτονόμου Ἐκκλησίας τόσον πρός τήν εἰς ἥν ἀναφέρεται Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν, ὅσον καί πρός τάς ἄλλας Aὐτοκεφάλους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας.

Τελικό κείμενο: Το μυστήριον του γάμου και τα κωλύματα αυτού




I. Ὁ Ὀρθόδοξος Γάμος

1. Ὁ θεσμός τῆς οἰκογενείας εὑρίσκεται σήμερον ὑπό τήν ἀπειλήν τῆς ἐκκοσμικεύσεως ὡς ἐπίσης καί τοῦ ἠθικοῦ σχετικισμοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διδάσκει τήν ἱερότητα τοῦ γάμου ὡς μίαν θεμελιώδη καί ἀδιαμφισβήτητον διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἐν ἐλευθερίᾳ ἕνωσις μεταξύ ἀνδρός καί γυναικός εἶναι μία ἀπαραίτητος προϋπόθεσις.
2. Ὁ γάμος θεωρεῖται εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ὡς ὁ ἀρχαιότερος θεσμός θείου δικαίου, διότι εἰσήχθη συγχρόνως πρός τήν δημιουργίαν τῶν πρώτων ἀνθρώπων, τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας (Γεν. β’, 23). Ἡ ἕνωσις αὕτη συνεδέθη ἀπ’ ἀρχῆς ὄχι μόνον πρός τήν πνευματικήν κοινωνίαν τοῦ ζεύγους, τοῦ ἀνδρός καί τῆς γυναικός, ἀλλά καί πρός τήν δυνατότητα ἐξασφαλίσεως τῆς συνεχείας τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Οὕτως, ὁ γάμος ἀνδρός καί γυναικός εὐλογηθείς ἐν τῷ παραδείσῳ κατέστη ἕν ἱερόν μυστήριον, τό ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τήν Καινήν Διαθήκην, ὅτε ὁ Χριστός ἐτέλεσε τό «πρῶτον σημεῖον» διά τῆς μεταβολῆς τοῦ ὕδατος εἰς οἶνον εἰς τόν ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας γάμον, ἀποκαλύπτων οὕτω τήν δόξαν αὐτοῦ (Ἰωάν. β’, 11). Τό μυστήριον τοῦ ἀκαταλύτου δεσμοῦ μεταξύ ἀνδρός καί γυναικός εἶναι εἰκών τῆς ἑνώσεως Χριστοῦ καί Ἐκκλησίας (Ἐφεσ. ε’, 32).
3. Ἡ χριστοκεντρική λοιπόν τυπολογία τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ἐξηγεῖ τήν ὑπό τοῦ ἐπισκόπου ἤ πρεσβυτέρου εὐλογίαν τοῦ ἱεροῦ δεσμοῦ δι’ εἰδικῆς εὐχῆς (ἱερολογίας), διό καί ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, εἰς τήν πρός τόν Πολύκαρπον Σμύρνης Ἐπιστολήν αὐτοῦ, ἐτόνιζεν, ὅτι οἱ προσερχόμενοι εἰς γάμου κοινωνίαν πρέπει «μετὰ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου τὴν ἕνωσιν ποιεῖσθαι, ἵνα ὁ γάμος ᾖ κατὰ Κύριον καὶ μὴ κατ’ ἐπιθυμίαν (= ἀνθρωπίνην). Πάντα εἰς τιμὴν Θεοῦ γινέσθω» (V, 2). Οὕτω, τόσον ἡ ἱερότης τοῦ θεοσυστάτου δεσμοῦ, ὅσον καί τό ὑψηλόν πνευματικόν περιεχόμενον τῆς ἐγγάμου συζυγίας ἐξηγοῦν τήν ἀξίωσιν, ὥστε νά ἀναδειχθῇ «τίμιος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος» (Ἑβρ. ιγ’, 4), διό καί ἀπεδοκιμάζετο οἱαδήτις προσβολή τῆς καθαρότητος αὐτοῦ (Ἐφεσ. ε’, 2-5. Α’ Θεσσ. δ’, 4. Ἑβρ. ιγ’, 4 κ.ἄ.).

Τελικό κείμενο: Η σπουδαιότης της νηστείας και η τήρησις αυτής σήμερον




Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΣ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ

ΚΑΙ Η ΤΗΡΗΣΙΣ ΑΥΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ


Ἡ νηστεία εἶναι θεία ἐντολή (Γεν. β’, 16-17). Κατά τόν Μ. Βασίλειον, «συνηλικιῶτίς ἐστι τῆς ἀνθρωπότητος· νηστεία γάρ ἐν τῷ παραδείσῳ ἐνομοθετήθη» (Περί νηστείας, 1, 3. PG 31, 168A). Εἶναι μέγα πνευματικόν ἀγώνισμα καί ἡ κατ’ ἐξοχήν ἔκφρασις τοῦ ἀσκητικοῦ ἰδεώδους τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀπαρεγκλίτως στοιχοῦσα εἴς τε τά ἀποστολικά θεσπίσματα καί τούς συνοδικούς κανόνας καί εἰς τήν καθ’ ὅλου πατερικήν παράδοσιν, διεκήρυξε πάντοτε τήν ὑψίστην ἀξίαν τῆς νηστείας διά τόν πνευματικόν βίον τοῦ ἀνθρώπου καί τήν σωτηρίαν αὐτοῦ.
Εἰς τόν κύκλον τῆς λατρείας τοῦ ἐνιαυτοῦ τοῦ Κυρίου προβάλλεται ἡ ὅλη περί τῆς νηστείας πατερική παράδοσις καί διδασκαλία διά τήν συνεχῆ καί ἀδιάπτωτον ἐγρήγορσιν τοῦ ἀνθρώπου καί τήν ἐπίδοσιν αὐτοῦ εἰς τούς πνευματικούς ἀγῶνας. Διό καί ὑμνεῖται εἰς τό Τριῴδιον ὡς χάρις πολύφωτος, ὡς ὅπλον ἀκαταμάχητον, ὡς πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή, ὡς καλλίστη τρίβος ἀρετῶν, ὡς τροφή ψυχῆς, ὡς πηγή φιλοσοφίας ἁπάσης, ὡς ἀφθάρτου διαγωγῆς καί ἰσαγγέλου πολιτείας τό μίμημα, ὡς μήτηρ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων καί πασῶν τῶν ἀρετῶν.
Ἡ νηστεία ὡς ἀρχαιότατος θεσμός ἀπαντᾷ ἤδη εἰς τήν Παλαιάν Διαθήκην (Δευτ. θ’, 18. Ἠσ. νη’, 4-10. Ἰωήλ β’, 15. Ἰωνᾶς γ’, 5-7), βεβαιοῦται δέ ὑπό τῆς Καινῆς. Αὐτός ὁ Κύριος ἐνήστευσεν ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρας πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς δημοσίας δράσεως αὐτοῦ (Λουκ. δ’, 1-2) καί ἔδωκεν ὁδηγίας ὡς πρός τόν τρόπον ἀσκήσεως τῆς νηστείας (Ματθ. στ’, 16-18). Εἰς τήν Καινήν Διαθήκην γενικώτερον συνιστᾶται ἡ νηστεία ὡς μέσον ἐγκρατείας, μετανοίας καί πνευματικῆς ἀνατάσεως (Μάρκ. α’, 6. Πράξ. ιγ’, 2. ιδ’, 23. Ρωμ. ιδ’, 21).
Ἡ Ἐκκλησία, ἀπό τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς, διεκήρυξε τήν ὑψίστην σημασίαν τῆς νηστείας καί ὥρισε τήν Τετάρτην καί τήν Παρασκευήν ὡς ἡμέρας νηστείας (Διδαχή η’, 1), ὡς ἐπίσης καί τήν πρό τοῦ Πάσχα νηστείαν (Εἰρηναῖος Λουγδούνου, ἐν: Εὐσεβίου, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία ε’, 24. PG 20, 497B-508AB). Βεβαίως, εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν πρᾶξιν, τήν ἀνά τούς αἰῶνας μαρτυρουμένην, ὑπῆρξε ποικιλία οὐχί μόνον εἰς τήν ἔκτασιν τῆς νηστείας πρό τοῦ Πάσχα (Διονυσίου Ἀλεξανδρείας, Ἐπιστολή πρός Βασιλείδην ἐπίσκοπον, ΡG 10, 1277), ἀλλά καί ὡς πρός τόν ἀριθμόν καί τό περιεχόμενον τῶν ὑπολοίπων περιόδων νηστείας, αἵτινες διεμορφώθησαν ὑπό τήν ἐπιρροήν ποικίλων παραγόντων, πρωτίστως λειτουργικῶν καί μοναστικῶν, προκειμένου νά συντελῆται μεταξύ ἄλλων καί ἡ κατάλληλος προετοιμασία πρό τῶν μεγάλων ἑορτῶν.

Tελικό κείμενο: Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον




ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ
 
1. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, οὖσα ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἐν τῇ βαθείᾳ ἐκκλησιαστικῇ αὐτοσυνειδησίᾳ αὐτῆς πιστεύει ἀκραδάντως ὅτι κατέχει κυρίαν θέσιν εἰς τήν ὑπόθεσιν τῆς προωθήσεως τῆς χριστιανικῆς ἑνότητος ἐντός τοῦ συγχρόνου κόσμου.
2. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεμελιοῖ τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τοῦ γεγονότος τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς ὑπό τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐπί τῆς κοινωνίας ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τριάδι καί τοῖς μυστηρίοις. Ἡ ἑνότης αὕτη ἐκφράζεται διά τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς καί τῆς πατερικῆς παραδόσεως καί βιοῦται μέχρι σήμερον ἐν αὐτῇ. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει τήν ἀποστολήν καί ὑποχρέωσιν ἵνα μεταδίδῃ καί κηρύττῃ πᾶσαν τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γραφῇ καί τῇ Ἱερᾷ Παραδόσει ἀλήθειαν, ἥτις καί προσδίδει τῇ Ἐκκλησίᾳ τόν καθολικόν αὐτῆς χαρακτῆρα.
3. Ἡ εὐθύνη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διά τήν ἑνότητα, ὡς καί ἡ οἰκουμενική αὐτῆς ἀποστολή ἐξεφράσθησαν ὑπό τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Αὗται ἰδιαιτέρως προέβαλον τόν μεταξύ τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας ὑφιστάμενον ἄρρηκτον δεσμόν.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Φθιώτιδος Νικόλαος: Η πολιτεία ετοιμάζει ένα άθρησκο κράτος




Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιος Νικόλαος, ο οποίος από το Σεπτέμβριο θα είναι αντιπρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, τονίζει ότι  η κυβέρνηση θεωρεί πως με τον τρόπο αυτό θα απαλλαγεί από τις απαγορεύσεις της εκκλησίας.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Η Εκκλησία της Ελλάδος για το κείμενο αναφορικά με τις σχέσεις με τον υπόλοιπο Χριστιανικό κόσμο



Εις το ευαίσθητον κείμενον το οποίο αφορούσε τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον η Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος στοιχούσα το πνεύμα της Ιεραρχίας, εις την παράγραφον 6η αντί του: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών»προέτεινε το «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», με αποτέλεσμα να υπάρξει πλήρης αποδοχή της προτάσεως και να επέλθει ομοφωνία.

Συγκεκριμένα ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β΄ παρουσιάζοντας την πρόταση δήλωσε τα εξής: 

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΟΣΟΥΣ "ΓΝΗΣΙΟΥΣ" ΔΙΑΣΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ




Σήμερα στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι Χανίων, ψηφίστηκε από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας το τελευταίο κείμενο που ήταν στην ατζέντα της Συνόδου, δηλ. οι "Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον". 

Το κείμενο, με κάποιες προσθαφαιρέσεις, είναι αυτό που συνέταξε η Ε' Προσυνοδική Πανορθόδοξος Διάσκεψις στο Σαμπεζύ της Γενεύης.

Με την προσθήκη της λέξης "ετερόδοξες" Εκκλησίες ή αντί της λέξης "ύπαρξις" έχουμε την λέξη "ονομασία" (ούτως ή άλλως δεν ονοματίζουμε κάτι που δεν υπάρχει), δεν αλλάζει η ουσία και το πνεύμα του κειμένου. 

Οι διάλογοι μεταξύ των Εκκλησιών θα συνεχίσουν να υφίστανται, η αναγνώριση των μυστηρίων εκατέρωθεν ως έχει μέχρι τώρα, "η παναίρεση του Οικουμενισμού" ούτε που ακούστηκε φυσικά, ο Πάπας δεν θεωρήθηκε "καταληψίας του θρόνου της Ρώμης" κ.ο.κ. 

Είναι σημαντικό ότι ισχύει πανηγυρικά και η παράγραφος 22 του κειμένου που καταδικάζει τους "ταλιμπάν" της Ορθοδοξίας και Συνοδικώς: 

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Διαθέσεις Φίλη για κατάργηση των παρελάσεων και της προσευχής στα σχολεία



Νέες δηλώσεις αναφορικά με τις παρελάσεις αλλά και την προσευχή στα σχολεία έκανε χθες ο υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης κατά την επίσκεψή του στο δημοτικό σχολείο Ξυλοκέριζας Κορίνθου.

«Δεν είναι αμαρτία να πείτε ότι μια μέρα δεν θα ξεκινάτε με πρωινή προσευχή στα σχολεία. Δεν θέλουμε φετφάδες. Όχι στην ομοιομορφία στα σχολεία» δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Παιδείας. 

Όσον αφορά τις παρελάσεις τάχθηκε υπέρ των εκδηλώσεων στα σχολεία λέγοντας ότι «δεν ξέρω τι προσφέρει ο στρατιωτικός σχηματισμός της παρέλασης». Αναλυτικά στο ρεπορτάζ της Ημερησίας.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος: Επιβεβλημένη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος

«Η αναβολή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου θα τραυμάτιζε το κύρος της Ορθοδοξίας», τονίζει ο Αρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, Αναστάσιος.




Οπως έχει προγραμματισθεί, κατά την εβδομάδα της Πεντηκοστής, θα συνέλθει στην Κρήτη η αναμενόμενη από πολλά χρόνια Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Για να κατανοηθεί καλύτερα η σημασία της, είναι αναγκαία μια αδρή σύνοψη της ζωής της Εκκλησίας στους 20 αιώνες της ιστορικής της πορείας.

1. Στην πρώτη χιλιετία, με τη θρησκευτική ελευθερία που αναγνώρισε το διάταγμα των Μεδιολάνων, διαμορφώθηκαν πέντε βασικά κέντρα: η Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη ή Νέα Ρώμη, η Αλεξάνδρεια, η Αντιόχεια και τα Ιεροσόλυμα. Με την ανάπτυξη του Χριστιανισμού, εμφανίστηκαν διάφορα προβλήματα στις τοπικές Εκκλησίες: απειλές από ποικίλες αιρέσεις, πολιτικές σκοπιμότητες, διασπαστικές τάσεις κ.ο.κ. Για την αντιμετώπισή τους συγκαλούντο Σύνοδοι των Ορθόδοξων Επισκόπων. Ορισμένες ήταν τοπικές, ενώ για τα σοβαρότερα θέματα, ιδίως τα δογματικά, συνήλθαν οι Οικουμενικές. Την Οικουμενική Σύνοδο τη συγκαλούσε ο Αυτοκράτορας, αλλά στις εργασίες της προήδρευε πάντοτε Πατριάρχης. Ετσι πραγματοποιήθηκαν οι επτά Οικουμενικές Σύνοδοι της αδιαιρέτου Εκκλησίας της πρώτης χιλιετίας.

Στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας συνέβη η οδυνηρή δοκιμασία του Σχίσματος των Εκκλησιών μεταξύ Δύσεως και Ανατολής (1054). Γεγονός θλιβερό, το οποίο προκάλεσε συγκρούσεις και αναστολές στη διάδοση του Χριστιανισμού. Εν συνεχεία δημιουργήθηκαν δύο διοικητικοί πόλοι: Στη Δύση η Ρώμη, όπου στα μέσα του 15ου αιώνα εμφανίσθηκαν κινήσεις Διαμαρτυρίας. Αποτέλεσμα η σταδιακή πολυδιάσπαση του δυτικού χριστιανισμού και η δημιουργία πολλών εκκλησιαστικών σωμάτων. Στην Ανατολή παρέμειναν ενωμένα τα 4 πρεσβυγενή Πατριαρχεία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη, την Αλεξάνδρεια, την Αντιόχεια και τα Ιεροσόλυμα. Ακολούθησαν μεγάλες δοκιμασίες ύστερα από τις ισλαμικές επιδρομές και κατακτήσεις. Παράλληλα, όμως, στο τέλος της πρώτης χιλιετίας η Ορθοδοξία αναπτύχθηκε σημαντικά προς Βορράν με τον εκχριστιανισμό των Σλάβων και στη συνέχεια των Ρώσων. Ο ρωσικός λαός σύσσωμος προσήλθε στην Ορθόδοξη πίστη και η Εκκλησία του συνέχισε την ιεραποστολική προσπάθεια του Βυζαντίου στη Βορειοανατολική Ασία. Ετσι διαμορφώθηκε και νέο εκκλησιαστικό κέντρο: το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Από τα μέσα του 15ου αιώνα μέχρι περίπου τα μέσα του 19ου, οι Ορθόδοξοι λαοί της Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής ζούσαν υπό την Οθωμανική αυτοκρατορία. Μετά τη σταδιακή απελευθέρωση των βαλκανικών χωρών, αναγνωρίστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το Αυτοκέφαλο στις Εκκλησίες Ελλάδος, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας. Τον εικοστό αιώνα παραχωρήθηκε το Αυτοκέφαλο στις Εκκλησίες Πολωνίας, Αλβανίας, Τσεχίας-Σλοβακίας και αναγνωρίσθηκε ως Πατριαρχείο η Εκκλησία της Βουλγαρίας και της Γεωργίας. Η Εκκλησία της Κύπρου έχει το Αυτοκέφαλο με απόφαση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου (5ος αι.).

Ιερατικό Συλλείτουργο με την συμμετοχή 80 Ιερέων στον Άγιο Αθανάσιο Στυλίδος




   Μεγάλο ιερατικό συλλείτουργο με τη συμμετοχή απάντων των ιερέων των Αρχιερατικών Περιφερειών Λαμίας, Θερμοπυλών & Ροδίτσης, Λιανοκλαδίου, Υπάτης, Στυλίδος και Πελασγίας τελέσθηκε την Τετάρτη 15 Ιουνίου στον καλλιμάρμαρο Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Στυλίδος, στο πλαίσιο των λατρευτικών εκδηλώσεων επί τη ευκαιρία της συμπληρώσεως εικοσαετούς Ποιμαντορίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Νικολάου στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.

          Της λατρευτικής συνάξεως προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, έψαλλαν ο Διευθυντής, οι Καθηγητές και μαθητές της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Μητροπόλεως μας, παρέστησαν δε ο Δήμαρχος Στυλίδος κ. Απόστολος Γκλέτσος με σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο, ο Λιμενάρχης Στυλίδος κ. Ιωάννης Κοντοστέργιος, εκπρόσωποι των Στρατιωτικών, Αστυνομικών και Πυροσβεστικών Μονάδων της περιοχής, ο Μεγάλος Ευεργέτης της Μητροπόλεως κ. Ανάργυρος Πετρής και πολλοί πιστοί της Στυλίδος.

          Προ του τέλους της Θείας Λειτουργίας ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως μας Αιδεσιμ. Πρωτοπρ. π. Νεόφυτος Ραφαηλίδης εκφράζοντας τα συναισθήματα όλων των εφημερίων προσεφώνησε τον Σεβασμιώτατο αναφερθείς εις το πολυσχιδές ποιμαντικό και κοινωνικό έργο που επιτελέσθηκε κατά την εικοσαετή ποιμαντορία του στην Ιερά Μητρόπολη.

          Ο Ποιμενάρχης μας βαθύτατα συγκινημένος στην αντιφώνηση του εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον π. Νεόφυτο, όλους τους Ιερείς και τους παρισταμένους άρχοντες και πιστό λαό, τονίζοντας ότι κατά αυτό τον τρόπο, δηλαδή, εν των ιερώ Θυσιαστηρίω, ηθέλησε να εορτάσει την επέτειο των είκοσι χρόνων, δείχνοντας την εκκλησιαστική ενότητα του ιερού κλήρου και τον σύνδεσμο της αγάπης με τον Ποιμενάρχη του. Αναφερθείς στην ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, ετόνισε ότι πρέπει να δίδουμε μαρτυρία πίστεως με την αγάπη, την αγωνιστικότητα και την αγιότητά μας. "Αυτό που θέλω να δώσω έμφαση στην συνέχεια της Αρχιερατείας μου, ετόνισε ο Σεβασμιώτατος, είναι η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή η Πνευματική ζωή".

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Φανάρι: «Να σταθούν όλοι στο ύψος των περιστάσεων – Κανένα περιθώριο για αναθεώρηση της διαδικασίας»

Αυστηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση και ειδικά στις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες που έχουν κάνει γνωστό πως δε θα δώσουν το παρών στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο αλλά και σε άλλες που επιθυμούν τροποποίηση θεμάτων και κεφαλαίων έστειλε η Ιερά Ενδημούσα Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου που συνήλθε σήμερα.




ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 
 Άνακοινωθέν
Συνῆλθε σήμερον ἐκτάκτως, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, εἰς συνεδρίαν, ἡ Ἱερά Ἐνδημοῦσα Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρός ἐπισκόπησιν τῆς πορείας τῆς χάριτι Θεοῦ συγκληθείσης καί ἤδη ἐπί θύραις Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. 

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


Ἀνακοινωθέν (26.05.2016). 
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ. 
Ἀνακοινοῦται ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔχει ὡς ἑξῆς: 
Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος, Πρόεδρος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου 
1. Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Καρελίας καί πάσης Φιλλανδίας κ. Λέων 
2. Σεβ. Μητροπολίτης Ταλλίνης καί πάσης Ἐσθονίας κ. Στέφανος 
3. Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου κ. Ἰωάννης 
4. Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Γέρων Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος 
5. Σεβ. Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αὐγουστῖνος 
6. Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Εἰρηναῖος 
7. Σεβ. Μητροπολίτης Ντένβερ κ. Ἠσαΐας 
8. Σεβ. Μητροπολίτης Ἀτλάντας κ. Ἀλέξιος 
9. Σεβ. Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος 
10. Σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ 
11. Σεβ. Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Μελίτων 
12. Σεβ. Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Ἐμμανουήλ 
13. Σεβ. Μητροπολίτης Δαρδανελλίων κ. Νικήτας 
14. Σεβ. Μητροπολίτης Ντητρόϊτ κ. Νικόλαος 
15. Σεβ. Μητροπολίτης Ἁγίου Φραγκίσκου κ. Γεράσιμος 
16. Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου καί Σελίνου κ. Ἀμφιλόχιος 
17. Σεβ. Μητροπολίτης Κορέας κ. Ἀμβρόσιος 
18. Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος 
19. Σεβ. Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλόχιος 
20. Πανιερ. Μητροπολίτης Διοκλείας κ. Κάλλιστος 
21. Πανιερ. Μητροπολίτης Ἱεραπόλεως κ. Ἀντώνιος, ἐπί κεφαλῆς τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων ἐν ΗΠΑ 
22. Πανιερ. Ἀρχιεπίσκοπος Τελμησσοῦ κ. Ἰώβ, Μόνιμος Ἀντιπρόσωπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου παρά τῷ Παγκοσμίῳ Συμβουλίῳ Ἐκκλησιῶν 
23. Πανιερ. Ἀρχιεπίσκοπος Χαριουπόλεως κ. Ἰωάννης, ἐπί κεφαλῆς τῆς Πατριαρχικῆς Ἐξαρχίας τῶν ἐν τῇ Δυτικῇ Εὐρώπῃ Ὀρθοδόξων Παροικιῶν Ρωσσικῆς Παραδόσεως 
24. Θεοφ. Ἐπίσκοπος Νύσσης κ. Γρηγόριος, ἐπί κεφαλῆς τῶν Καρπαθορώσσων Ὀρθοδόξων ἐν ΗΠΑ 

Πάνω από 6.500 παιδιά θα στηρίζει η Εκκλησία της Ελλάδος




Πάνω από 6.500 μαθητές και τις οικογένειές τους θα στηρίζει από τη νέα σχολική χρονιά η Εκκλησία της Ελλάδος, όπως ανακοινώθηκε σήμερα κατά την συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου με τον Υπουργό Παιδείας κ. Νίκο Φίλη. 

Ο Αρχιεπίσκοπος επισκέφθηκε τον κ. Φίλη στο υπουργείο Παιδείας, για να υπογράψουν μνημόνιο συνεργασίας σύμφωνα με το οποίο η φιλανθρωπική εταιρεία της Αρχιεπισκοπής ΑΠΟΣΤΟΛΗ θα συνεχίσει να επιτελεί κοινωνικό έργο μέσω ειδικά διαμορφωμένου προγράμματος, με την επωνυμία "Η Αποστολή στηρίζει τους μαθητές", το οποίο θα προσφέρει στήριξη στις οικογένειες των μαθητών που έχουν προβλήματα σίτισης, με τον κατάλληλο τρόπο, ώστε να εξασφαλιστεί η ανωνυμία τους, η αξιοπρέπειά τους και η μη διατάραξη των σχέσεων που έχουν αναπτύξει στο σχολικό περιβάλλον, αλλά παράλληλα και η επίλυση του προβλήματος στην πηγή του, καθώς ένας υποσιτιζόμενος μαθητής δηλοί την ύπαρξη μιας ολόκληρης οικογένειας που υποσιτίζεται. Στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής, το ΥΠΠΕΘ θα επιλέγει τις κατάλληλες σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που θα εντάσσονται στο πρόγραμμα αυτό. 

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Απόφαση Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος: Η Ρωμαιοκαθολική δεν είναι Εκκλησία

«Είναι αιρετικοί και δεν μπορούμε να τους δώσουμε εκκλησιαστικότητα» υποστήριξαν Μητροπολίτες




Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν είναι Εκκλησία αλλά ομολογία ή κοινότητα, σύμφωνα με την απόφαση που έλαβε η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες γνωστές Εκκλησίες όπως είναι η Αγγλικανική και η Λουθηρανική.

«Είναι αιρετικοί και δεν μπορούμε να τους δώσουμε εκκλησιαστικότητα» υποστήριξαν οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Κυθήρων κ. Σεραφείμ. Μέσα σ΄αυτό το κλίμα η Ιεραρχία με απόφασή της θα προτείνει όλες οι αναφορές που γίνονται στο κείμενο περί των «σχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον» να αλλάξουν και όπου υπάρχει η λέξη «Εκκλησία», εκτός της Ορθόδοξης, για να προσδιορίσει τις σχέσεις με τις άλλους χριστιανούς αυτή να μετονομαστεί σε ομολογία και κοινότητα.

Έτσι π.χ. η φράση του κειμένου που αναφέρει ότι «αι προοπτικαί των θεολογικών διαλόγων τις ορθοδόξου εκκλησίας μετά των άλλων χριστιανικών εκκλησιών καί ομολογιών προσδιορίζονται πάντοτε επί τη βάσει των κανονικών κριτηρίων της ήδη διαμορφωμένης εκκλησιαστικής παραδόσεως» με την παρέμβαση της Ιεραρχίας θα πρέπει να αλλάξει και να αναγράφεται στο κείμενο: «αι προοπτικαί…. (…) της Ορθοδόξου Εκκλησίας μετά των άλλων χριστιανικών κοινοτήτων και ομολογιών….(..)».

Ι.Μ. ΦΩΚΙΔΟΣ: Αναμένουμε την κρίση της δικαιοσύνης




Τελευταία προέκυψε στοχευμένος θόρυβος και αναστάτωση σε μερίδα λαού στην Ιερά Μητρόπολή μας, σχετικά με την παρουσία και την αξιοποίηση κληρικού συνταξιούχου ιερέα (ΑΜΕΑ) εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως.

Μεθοδευμένα δημοσιεύματα κυρίως στο διαδίκτυο, δρομολογούν εξελίξεις οι οποίες δεν βοηθούν στην δημιουργία χριστιανικού και ευγενούς ήθους. 

Η Ιερά Μητρόπολη με αγάπη και σύνεση παρακολουθεί την εξέλιξη του όλου θέματος, το οποίο βρίσκεται ενώπιον της δικαιοσύνης.

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε ο Άγιος Επιφάνιος στην Κόμνηνα Λοκρίδος




Η μνήμη του Αγίου Επιφανίου Επισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου εορτάσθηκε με λαμπρότητα την Πέμπτη 12 Μαΐου στο ομώνυμο ιερό ησυχαστήριο που βρίσκεται στην Κόμνηνα Λοκρίδος και είναι ιδιοκτησίας του Πανοσιολ. Αρχιμ. Επιφανίου Δημητρίου, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ανδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και παρέστη συμπροσευχόμενος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, ενώ συμμετείχαν πολλοί Κληρικοί από τις  Μητροπόλεις Φθιώτιδος, Δημητριάδος, Γρεβενών και αλλού.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Ανδριανουπόλεως ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη μας για την ευλογία και κανονική άδεια να ιερουργήσει,  μετέφερε τον πατρικό χαιρετισμό και την ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και της Μητρός Εκκλησίας προς πάντας και ευχήθηκε εις τον άγοντα τα ονομαστήρια του π. Επιφάνιο.

Εόρτασε η πόλη των Θηβών τον πολιούχο της Άγιο Ιωάννη τον Καλοκτένη




Μέσα στην εόρτια πασχαλινή περίοδο που διανύει η Εκκλησία μας εορτάστηκε με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια στην πόλη των Θηβών, η μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Καλοκτένους του Νέου Ελεήμονος, Επισκόπου Θηβών και Εξάρχου πάσης Βοιωτίας. 

Την Τρίτη 10 Μαΐου τελέστηκε Μέγας Πολυαρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου  και συγχοροστατούντων του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Επιδαύρου κ. Καλλινίκου και του σεπτού Ποιμενάρχου  μας κ. Γεωργίου.

Πριν το τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία των αγίων Αρχιερέων στην πόλη των Θηβών προκειμένου να εορτάσουν τον Άγιο Ιωάννη και στη σύντομη προσλαλιά του συνέδεσε τον Άγιο με το χρέος του κάθε χριστιανού να είναι πρώτα φιλόθεος και μετά φιλάνθρωπος.

Κατόπιν τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. Καλλίνικος , ο οποίος αναφέρθηκε στην αγάπη που εκδήλωσε ο Άγιος προς το ποίμνιό Του, η οποία συνδέεται άμεσα με την Ανάσταση του Κυρίου μας.

Ο Θεοφιλέστατος τόνισε πως ο ιεράρχης των Θηβών έβαλε στο κέντρο της ζωής του τον Χριστό, έχοντας ως πρότυπο τον Αναστάντα Κύριο που θυσιάστηκε για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος στο Άουσβιτς

  
  
Στην κατάμεστη αίθουσα «Γιάννης Κορδάτος» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο Βόλο, πραγματοποιήθηκε (9/5) εκδήλωση με τίτλο: «ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ-για την συνύπαρξη, την ανοχή, την ειρήνη και την αγάπη, σε καιρούς δύσκολους».
Κατά την διάρκειά της τιμήθηκε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. ΙΓΝΑΤΙΟΣ από το Κ.Ι.Σ.Ε. «ως έκφραση αναγνώρισης για το έργο του υπέρ του διαθρησκειακού διαλόγου και τον αγώνα του κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και του αντισημιτισμού».

Τα εγκαίνια του πρώτου ιερού ναού Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτη τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος




«Είναι ώρα όλοι να σκεφτούμε και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας» τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος από τον ιερό ναό Αγίου Πορφυρίου στο Ηράκλειο Λαγκαδά.

Ο Αρχιεπίσκοπος τέλεσε την ακολουθία των εγκαινίων του ιερού ναού Aγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτη στο Ηράκλειο Λαγκαδά, τον πρώτο ναό του αγίου Πορφυρίου στην Ελλάδα, και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος, Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, Αρκαλοχωρίου, Καστελίου και Βιάννου κ. Ανδρέας, Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεος, Πατρών κ. Χρυσόστομος, Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος, Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, Ιωαννίνων κ. Μάξιμος, Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος, Γρεβενών κ. Δαβίδ, Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομος, οι Επίσκοπο Θερμών κ. Δημήτριος και Αμορίου κ. Νικηφόρος, ο επιχώριος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννης, ενώ εκ του Ιερού Βήματος παρέστησαν συπροσευχόμενοι ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Εμμανουήλ και ο Επίσκοπος Θεουπόλεως κ. Παντελεήμων.

Αρχειοθήκη ιστολογίου