Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Αλλοίμονο στούς γονείς πού δέν έμαθαν από μικρά τα παιδιά τους να πηγαίνουν Εκκλησία. Μή περιμένουν στήν άλλη ζωή να τούς θυμηθούνε. Ούτε κερί, ούτε σπερνό, ούτε πρόσφορο θα βρούνε μπροστά τους...

Κάποιοι, δεν θέλουν ν΄ ακούνε καμπάνες γιατί τούς θυμίζουν τό παραδοσιακό καθήκον τους. Μερικοί πάλι  γυρίζουν από το άλλο πλευρό καί συνεχίζουν τον ύπνο τους.  

Ελάχιστοι θα σηκωθούν με χαρά να σύρουν τα πόδια τους να πάνε στήν Εκκλησία ευχαριστώντας τον Θεό για όσα μέχρι σήμερα τούς έχει δώσει ! 

Καί για τα καλά καί για τα νομιζόμενα άσχημα πού εμείς δεν καταλαβαίνουμε αλλά πού  Εκείνος ξέρει γιατί μάς τά έδωσε...

 

Πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι κάθε πρωὶ τελεῖται στὴν Ἐκκλησία ὁ Ὄρθρος καὶ στὴ συνέχεια ἡ Θεία Λειτουργία, ἂν εἶναι Κυριακὴ ἢ γιορτή, ἀλλὰ καὶ κάθε ἀπόγευμα τελεῖται ὁ ἑσπερινός, ἐνῶ σὲ κάποιους ναοὺς τελεῖται καὶ παράκληση. 

Χτυπάει ἡ καμπάνα κάθε πρωί, χτυπάει ἡ καμπάνα κάθε ἀπόγευμα, γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι ἀρχίζει μία εὐκαιρία δημόσιας προσευχῆς καὶ νὰ μᾶς προσκαλέσει σ΄ αὐτήν. 

Πολλοὶ νομίζουν ὅτι οἱ ἀκολουθίες αὐτὲς ἀφοροῦν τοὺς ἱερεῖς ἢ τοὺς μοναχοὺς καὶ γίνονται γὶ΄ αὐτούς. Ὄχι, ἀδελφοί μου, δὲν ἀφοροῦν μόνο τους ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς οἱ ἀκολουθίες, ἀλλὰ μᾶς ἀφοροῦν ὅλους, καὶ ὅλοι, κατὰ τὸ δυνατόν, ὀφείλουμε νὰ παριστάμεθα στοὺς ναοὺς αὐτὲς τὶς ὧρες.

Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάνω μία παρατήρηση καὶ νὰ διατυπώσω ταυτόχρονα καὶ μία παράκληση. 

Κάθε Κυριακὴ καὶ κάθε γιορτὴ οἱ περισσότεροι προσέρχεστε στὴν ἐκκλησία τὸ τελευταῖο ἡμίωρο ἢ καὶ τέταρτο, λίγο δηλαδὴ πρὶν νὰ τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία καὶ νιώθετε ἱκανοποιημένοι ὅτι ἐπιτελέσατε τὸ «καθῆκον» τοῦ ἐκκλησιασμοῦ. 

Κάποιοι μάλιστα περνᾶτε ἀπὸ τὸν ναὸ καὶ μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, ἀνάβετε ἕνα κερὶ καὶ αἰσθάνεστε εὐχαριστημένοι. 

Χτυπᾶ ἡ καμπάνα τὴν πρώτη φορὰ καὶ μᾶς λέγει: «ἐλᾶτε, ξεκινοῦμε τὴν Ἀκολουθία». 

Χτυπᾶ δεύτερη φορά, ὅταν ψάλλεται ὁ προσφιλὴς στὴν Παναγία μᾶς ὕμνος, «τὴν τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ», καὶ μᾶς βιάζει νὰ σπεύσουμε. 

Χτυπᾶ καὶ τὴν τρίτη φορά, στὴ δοξολογία, γιὰ νὰ μᾶς πεῖ «μπαίνουμε στὴ Θεία Λειτουργία, ἀργήσατε».

Καὶ ὅμως ἐμεῖς καθυστεροῦμε... 

Στὸ θέατρο μετὰ τὴν ἔναρξη κλείνουν οἱ πόρτες, ἕνα λεπτὸ ἂν ἀργήσουμε, μένουμε ἔξω. 

Στὰ προγράμματα τῆς τηλεοράσεως δὲν χάνουμε οὔτε λεπτό, στὴν ἐργασία μᾶς χτυπᾶμε κάρτα ἀκριβῶς στὴν καθορισμένη ὥρα, στὰ ραντεβού μας, στὰ ψώνια μας, παντοῦ φροντίζουμε νὰ εἴμαστε συνεπεῖς στὴν ὥρα μας καὶ φυσικὰ ἀλλοίμονο, ἂν ὁ καθένας δὲν τηροῦσε μὲ ἀκρίβεια τὸ ὡράριό του. 

Μόνο σὲ ἕνα πράγμα δὲν τηρεῖ κανεὶς ὡράριο, στὸν ἐκκλησιασμό.

Ὁ Θεὸς περιμένει, ὁ Θεὸς δὲν τιμωρεῖ, ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ὥρα. Ἀναλογισθήκατε ὅμως ποτὲ πόσα χάνουμε ἐμεῖς, ὅταν δὲν προσερχόμαστε ἔγκαιρα στὴν ἐκκλησία;

Ἀναφέρομαι κυρίως στὸν ἐκκλησιασμὸ τῆς Κυριακῆς, κατὰ τὸν ὁποῖο προηγεῖται ὁ Ὄρθρος καὶ ἀκολουθεῖ ἡ Θεία Λειτουργία. O Ὄρθρος εἶναι προετοιμασία καί η εισαγωγή τοῦ ἱερέως καὶ τῶν πιστῶν γιὰ τὴ Θεία Λειτουργία. 

Δυστυχῶς, λίγοι χριστιανοὶ παρακολουθοῦν τὸν Ὄρθρο καὶ αὐτοὶ κερδίζουν πολλά. Οἱ περισσότεροι δὲν γνωρίζουν καν τί εἶναι ὁ Ὄρθρος ἀλλὰ οὔτε καὶ τί εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία, ἀφοῦ προσέρχονται τὴν τελευταία στιγμή, ἀκόμη καὶ ὅταν θέλουν νὰ κοινωνήσουν. 

Νὰ μάθουμε τὴ θεία λατρεία, ἀδελφοί μου, νὰ γνωρίσουμε τὴ σημασία της γιὰ τὴ ζωή μας, γιὰ νὰ συμμετέχουμε μὲ λαχτάρα σὲ αὐτήν, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὰ ὀφέλη της μὲ ἐπιθυμία καὶ νὰ θεωροῦμε ἀπώλεια ὅταν χάνουμε ἔστω καὶ λίγα λεπτὰ καὶ ὄχι ὥρα ἀπὸ τὴ θεία λατρεία.

agiosdimitrioskouvaras

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

______________________________________ Αρχειοθήκη αναρτησεων ιστολογίου